Forum

Notifications
Clear all

Η κάνναβη ως φάρμακο απ’ το 3000 π.Χ. έως τον Μεσαίωνα


Aris Hawk
(@aris-hawk)
Active Member
Joined: 1 month ago
Posts: 7
Topic starter  

Η αρχαιότερη αναφορά στη χρήση της κάνναβης είναι πέντε χιλιάδων χρόνων παλιά και προέρχεται από την Κίνα όπου ο αυτοκρατορικός βοτανολόγος Σεν Νουνγκ (Shen Nung) σύστηνε την κάνναβη για τη θεραπεία της ελονοσίας, της μπέρι-μπέρι, της δυσκοιλιότητας, των ρευματικών πόνων, της αφηρημάδας και των διαταραχών της γυναικείας περιόδου.

Το «δώρο των θεών» χρησιμοποιήθηκε πλατύτερα ως θεραπευτική μέθοδος στην Ινδία: έλεγαν πως δίνει ζωή στο μυαλό, μακραίνει τη ζωή, βελτιώνει την κρίση, κατεβάζει τον πυρετό, φέρνει ύπνο, θεραπεύει τη δυσεντερία.

Λόγω των ψυχοτρόπων ιδιοτήτων της, η κάνναβη έχαιρε μεγαλύτερης εκτίμησης απ' ό,τι τα φάρμακα που δρούσαν μόνον στο σώμα. Αναφέρεται, λοιπόν, σε πολλά αρχαία ινδικά ιατρικά συγγράμματα: στο έργο Σουσρούτα (Sushruta) διαβάζουμε ότι γιάτρευε τη λέπρα.

Στο Μπαραπρακάσα (Bharaprakasha) του 1600 π.Χ. περιγράφεται ως αντιφλεγμονώδης, ανακουφιστική του στομαχιού και ιαματική της χολής ενώ συνιστάται για την όρεξη, τη χώνεψη και τη βελτίωση της φωνής.

Το φάσμα των ιαματικών χρήσεων της κάνναβης στην Ινδία απλώνεται από τη γιατρειά της πιτυρίδας, των πονοκεφάλων και της μανίας, ως την ευεργετική επίδραση που υποτίθεται πως έχει στα αφροδίσια νοσήματα, στο άσθμα ,στους πόνους των αυτιών και την πολιομυελίτιδα.

Όπως διαβάζουμε στα «Γεωπονικά» του Κασσιανού Βάσου (τα έγραψε κατ’ εντολήν του Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητου), «το καννάβι προκόβει στα βαθουλά μέρη που έχουν διαρκώς υγρασία», ενώ συστήνει να σπέρνεται στις 7 Απριλίου.

Από την κάνναβη οι Βυζαντινοί έφτιαχναν πολλά πράγματα, ενώ «το χόρτο» το χρησιμοποιούσαν ως φάρμακο και μάλιστα συνιστούσαν τις κορφάδες (φούντες) ως φάρμακο κατά του αλκοολισμού, που ήταν μια από τις χειρότερες πληγές της αυτοκρατορίας.

Το 1542 στη Βασιλεία της Ελβετίας, ο βοτανολόγος Leonard Fuks δημοσίευσε ένα κλασικό σχέδιο του φυτού, ενώ την ίδια περίοδο στη Γαλλία ο Φρανσουά Ραμπελαί (1490 – 1553) στο βιβλίο του «Πανταγκρουέλ» έδωσε λεπτομερή περιγραφή των επιδράσεών του.

Στη Ρωσία, την Πολωνία και τη Λιθουανία οι αγρότες ανέπνεαν καπνούς από καιόμενες κορφάδες θηλυκών φυτών για να κατευνάσουν τον πονόδοντο.

Η παραδοσιακή μεσαιωνική ιατρική στην Ανατολική Ευρώπη περιλάμβανε ακόμη τη χρήση του χόρτου για καταστολή των πυρετών, των φλεγμονών και των οιδημάτων των αρθρώσεων, καθώς και στη διευκόλυνση του τοκετού.

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και των νεότερων χρόνων το «ιερό χόρτο» ήταν γνωστό σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο, όπου χρησιμοποιούνταν ως διατροφικό, θεραπευτικό ή ευφορικό μέσο, ως πρώτη ύλη για την παραγωγή ρουχισμού, σχοινιών, πανιών, ειδών αλιείας, ενώ παράλληλα ήταν βασικό συστατικό στα εργαστήρια αλχημείας και στις μαγικό-θρησκευτικές τελετές.

Στη Μεσαιωνική Ευρώπη η κάνναβη δεν πρέπει να χρησιμοποιήθηκε για τις ψυχοτρόπες ιδιότητές της, όμως την είχαν σε εκτίμηση για τις θεραπευτικές της ιδιότητες, που τις αναφέρουν και γιατροί της αρχαιότητας, όπως ο Διοσκουρίδης και ο Γαληνός.

Οι μεσαιωνικοί βοτανολόγοι έκαναν διάκριση ανάμεσα στην καλλιεργημένη και την άγρια κάνναβη και συνιστούσαν τη δεύτερη για τη θεραπεία όγκων, ενώ την πρώτη για φάρμακο διαφόρων ασθενειών, από τον βήχα μέχρι τον τέτανο. Προειδοποιούσαν, όμως, ότι μπορεί να προκαλέσει στειρότητα στους άντρες, «ξεραίνοντας το σπέρμα τους», αλλά και να σταματήσει το γάλα των γυναικών που θήλαζαν.

This topic was modified 3 weeks ago 2 times by CannabisInfo

ReplyQuote
Topic Tags
Alexia Hibraj
(@alexiahibraj)
Reputable Member
Joined: 2 months ago
Posts: 301
 

@aris-haw ωραίο άρθρο... μπράβο σας🙏 εξαιρετικό


ReplyQuote
Share: