Forum

Lost in Amsterdam ή Η Οδύσσεια της Μαριχουάνα.


Aris Hawk
(@aris-hawk)
Active Member
Joined: 4 weeks ago
Posts: 7
Topic starter  

Άμστερνταμ.

Φθινόπωρο 2003.

Μετά από ένα Καλοκαίρι , με πολύ δουλειά και αρκετές οικονομικές απολαβές αποφάσισα      κι εγώ να κάνω ένα ταξίδι χαλάρωσης στην εξωτική Ολλανδία.          Θα έμενα σε μία φίλη στο Αρνεμ και θα γυρνούσα την χώρα με το μαγευτικό της τρένο.

Πρώτος σταθμός επίσκεψης ο φίλος Κ στο Άμστερνταμ.

Το ραντεβού δόθηκε στο Μουσείο Βαν Γκονγκ. Σας το προτείνω ανεπιφύλαχτα να το επισκεφτείτε  αρκεί να μην πάτε να δείτε την έκθεση μετά από μάσημα μανιταριών.

Τα Ηλιοτρόπια θα σας δημιουργήσουν φτέρνισμα και η Έναστρη Νύχτα θα σας πέσει στο κεφάλι, εκτός κι αν είστε μανιταροφάγοι level 5.

Τελικά έφτασε και ο φίλος Κ στο ραντεβού. Αγκαλιές και φιλιά ( πρωτόγονα πράγματα για το 2021) με ρωτά που να πάμε να τα πούμε.

Μα που αλλού;          Σε ένα COFFE SHOP!!!

Η ευχή πραγματοποιήθηκε. Βρεθήκαμε σε χρόνο dt. Με ένα καφέ στο χέρι και ως εκ θαύματος με το πρώτο cigarillo marihuana , για μένα, γιατί ο Κ πρέπει να είχε πιει λιβάδια που λέει ο Βαμβακάρης.

Αφού είπαμε ή δεν είπαμε, μάλλον ήπιαμε δεν θυμάμαι κιόλας τι είπαμε, γιατί ΗΠΙΑΜΕ ήρθε  και ο γλυκός αποχωρισμός. Θυμάμαι ότι έπρεπε να επιστρέψω στο Αρνεμ με το τρένο.

Πήρα τον δρόμο, δρόμο και περπατούσα ξέροντας που έπρεπε να πάω.                         

Πήγαινα όμως σωστά; 

Άρχισα να περπατάω αρκετά γρήγορα ακούγοντας κόρνες ποδηλάτου και κάτι φωνές στα Ολλανδικά. Συνειδητοποίησα πως περπατούσα σε ποδηλατόδρομο , μιας και ακολουθούσα κάτι κόκκινες γραμμές, μεγάλο κόλλημα οι γραμμές άμα πιείς μαριχουάνα.

Αγχωμένος, χαμένος και με ένα κρύο ιδρώτα, με επίγνωση τύπου ‘’Τι γυρεύεις μες την Κίνα Τσάκι Τσαν’’ άρχισα να επικοινωνώ με τον Θεό και να του ζητάω βοήθεια.

Τότε το πύρινο χέρι του άρπαξε τον μικρό Χάνσελ, η Γκρέτελ έμεινε σπίτι  και με οδήγησε στην εκκλησία της Βασιλικής του Αγίου Νικολάου, μεγάλη η χάρη του.

Μπαίνοντας άρχισα να ψάχνω τα κεριά, μπας και ανάψω κανένα, μήπως και με λυπηθεί η Χάρη του και με στείλει σούμπιτο στο Αρνεμ.  Άσε που έκανα τον σταυρό μου ορθόδοξα και με κοιτούσαν κάτι καθολικές γριές  στραβωμένες.

Μην πω για τους παπάδες. Με κόβανε με κάτι μάτια, άστα λες και μπήκα στου Μαξίμου τρώγοντας πιτόγυρα. Ασε θα γινόταν της Σταυροφορίας.

Πήρα βαθιές ανάσες, και άρχισα να προσεύχομαι στον Κύριο. Τα χερουβείμ και τα σεραφείμ στάθηκαν δίπλα μου και με αγκάλιαζαν, οι ψαλμωδίες γινόντουσαν ambient και το στόμα μου λαχταρούσε ένα  Toblerone.

Μετά από όλα αυτά πήρα το θάρρος να κάνω την ηρωική έξοδο απ την Βασιλική του Αγίου Νικολάου. Οπλίστηκα το μπουφανάκι μου ως ένας ιππότης και αφού ευχαρίστησα τον καλό Θεούλη κάνοντας τάμα πως δεν θα ξαναβάλω μαριχουάνα στο στόμα μου, άμα είσαι μαστούρης λες και καμιά μαλακία , έτσι για να περάσει η ώρα, προσπέρασα την βαριά γοτθική πόρτα του Ναού.                                           

Και ΝΑΙ!!!

Το θαύμα έγινε! Δεν ξέρω πως αλλά έγινε.  Ακριβώς απέναντι εμφανίστηκε από τα βάθη της Μόρντορ ο Κεντρικός σταθμός της πόλης.                                      Εχω την εντύπωση πως βλεποντάς τον ένιωσα σαν γκαμήλα που βλέπει όαση. 

Δάκρυα χαράς και ευτυχίας με κατέκλεισαν. Επιτέλους ο μικρός Οδυσσέας θα γύριζε στο Αρνεμ και η Πηνελόπη...

Οχι γράψτε λάθος. Η μαριχουάνα εξατμίστηκε...

Το μικρό Χόμπιτ ξεκίνησε την επιστροφή του…

 

This topic was modified 4 weeks ago 3 times by CannabisInfo

ReplyQuote
Topic Tags
Share: